15. ve 16. yüzyıl İtalyan sanatında menstruasyon, tılsımlı doğurganlık imgesinde ve diğer evlilikle ilgili sanat objelerinde kodlanmış bir referanstır. Yemyeşil doğayı, sık sık üremesiyle tanınan hayvan yaşamını, şehvetli çıplak kadınları ya da evlilikle ilgili sorumlulukları ile ilgili mücevherler giymiş kadınları ve hatta erkekleri idrar yaptığını gösteren görüntüler, okuyucunun berekete atıfta bulunduğu anlamında sıklıkla kullanılan sembollerdi. Gerçekten de, sadece sembolik hatırlatıcılar olarak hizmet vermenin ötesinde, Rönesans İtalyanları, onların doğurganlık için görsel, katalizör olduklarına inanıyorlardı. Sadece görüntüleri görerek, kadınların menstruasyon kanının, çağdaş medikal otoritelere göre, bir fetusun oluşumu için gerekli olan aktive olduğuna inanılıyordu.
